Loading...

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2011

Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΓΟΗΤΕΙΑΣ


Πριν χιλιάδες χρόνια , οι άνθρωποι κατά κανόνα αποκτούσαν δύναμη με τη σωματική βία και τη διατηρούσαν με τη ωμή ισχύ . Δεν υπήρχε μεγάλη ανάγκη για λεπτότητα , για παράδειγμα ο βασιλιάς ή ο αυτοκράτορας έπρεπε να είναι αμείλικτοι και ωμοί στη συμπεριφορά τους .
«πίσω από κάθε επιτυχημένο άνδρα , κρύβεται μια πανίσχυρη γυναίκα»

 Πριν χιλιάδες χρόνια , οι άνθρωποι κατά κανόνα αποκτούσαν δύναμη με τη σωματική βία και τη διατηρούσαν με τη ωμή ισχύ . Δεν υπήρχε μεγάλη ανάγκη για λεπτότητα , για παράδειγμα ο βασιλιάς ή ο αυτοκράτορας έπρεπε να είναι αμείλικτοι και ωμοί στη συμπεριφορά τους .
Έτσι , μόνο λίγοι εκλεκτοί είχαν δύναμη , αλλά κανείς δεν υπέφερε περισσότερο εξαιτίας αυτού του συστήματος από ότι οι γυναίκες . Δεν υπήρχε τρόπος να συναγωνιστούν τους άνδρες , δεν είχαν κανένα όπλο στη διάθεση τους που θα μπορούσε να εξαναγκάσει κάποιον να κάνει αυτό που ήθελαν εκείνες , πολιτικά , κοινωνικά , ακόμα και στην οικογένεια .
Βεβαίως οι άνδρες είχαν μια αδυναμία: την ακόρεστη επιθυμία τους για σέξ . Μια γυναίκα μπορούσε πάντα να παίζει με αυτή την επιθυμία , αλλά μόλις ενέδιδε στον έρωτα , ο άνδρας ανακτούσε και πάλι τον έλεγχο . Κι αν πάλι αρνιόταν τις ερωτικές του διαθέσεις , αυτός μπορούσε απλά να κοιτάξει αλλού ή να ασκήσει βία .

Τι αξία , λοιπόν , είχε μια δύναμη τόσο εφήμερη και εύθραυστη ;
Ωστόσο οι γυναίκες δεν είχαν άλλη επιλογή από το να υποταχτούν σε αυτή τη κατάσταση .
Κι όμως , υπήρχαν μερικές , των οποίων η δίψα για δύναμη ήταν υπερβολικά έντονη , και οι οποίες , με το πέρασμα των χρόνων , με πολλή εξυπνάδα και δημιουργικότητα , ανακάλυψαν έναν τρόπο να αντιστρέφουν αυτή τη δυναμική , δημιουργώντας μια διαρκή και αποτελεσματική μορφή δύναμης .
Αυτές οι γυναίκες , όπως η Εσθήρ , η Ελένη της Τροίας , η Σαλώμη , η Μεσσαλίνα , η Δαλιδά , η Βηθσαβέ , η βασίλισσα του Σαβά , η κινέζα σειρήνα Χσι Σιχ , η Εβίτα της Αργεντινής και η πιο ονομαστή απ’ όλες , η Κλεοπάτρα , εφεύραν τη σαγήνη και την άσκησαν ως τα όρια της δύναμης της .
Αρχικά προσέλκυαν έναν άνδρα με τη θελκτική τους εμφάνιση , πλάθοντας στο μυαλό του , την εικόνα μιας ζωντανής θεάς . Δείχνοντας μόνο ελάχιστο από το κορμί τους , σκανδάλιζαν τη φαντασία των ανδρών , ερεθίζοντας όχι μόνο την ερωτική τους επιθυμία αλλά και τη προσδοκία τους για κάτι σπουδαιότερο , κάτι πολύ μεγαλύτερο: τη δυνατότητα να μετατραπούν στο μυαλό των ανδρών σε κάτι ανυπέρβλητο , μια φαντασιακή μορφή , ένα γυναικείο πρότυπο .
Μόλις κέρδιζαν το ενδιαφέρον των θυμάτων τους , τους παρέσυραν μακριά από τον αρσενικό κόσμο του πολέμου , της ισχύς και της πολιτικής , και τους ωθούσαν να περνούν περισσότερο χρόνο σε μια ουτοπική ατμόσφαιρα , ειδυλλιακή και ονειρική , στο θηλυκό κόσμο , έναν κόσμο πολυτέλειας , θεάματος και ηδονής . Οι άνδρες εθίζονταν σε αυτές τις εκλεπτυσμένες , αισθησιακές απολαύσεις και ερωτεύονταν .
Αλλά σε αυτό το σημείο , πάντοτε , οι γυναίκες άλλαζαν και γίνονταν ψυχρές και αδιάφορες , μπερδεύοντας τα θύματά τους για τις επιθυμίες τους . Ακριβώς τη στιγμή που οι άνδρες επιθυμούσαν περισσότερα , ανακάλυπταν ότι τους είχαν στερήσει αυτές τις απολαύσεις , πως έχαναν τα ήδη κεκτημένα αγαθά .
Έτσι , αναγκάζονταν να τις ακολουθήσουν και να τις κυνηγήσουν με την ελπίδα της ανάκτησης έστω των παρελθόντων αισθήσεων , δοκιμάζοντας οτιδήποτε προκειμένου να κερδίσουν και πάλι τις χάρες που είχαν κάποτε δοκιμάσει , και στη πορεία γίνονταν αδύναμοι και συναισθηματικοί . Άνδρες που διέθεταν σωματική ρώμη , ομορφιά και κάθε είδους κοινωνική ισχύ , γίνονταν σκλάβοι μιας γυναίκας , υποχείρια στη βούληση και τις επιθυμίες της .
Αυτές οι γυναίκες έκαναν τη σαγήνη μια εκλεπτυσμένη τέχνη , την υπέρτατη μορφή δύναμης , πειθούς και εξουσίας . Έμαθαν να ασχολούνται πρώτα πάνω στο μυαλό , διεγείροντας φαντασιώσεις , κάνοντας έναν άνδρα να επιθυμεί συνεχώς περισσότερες απολαβές , δημιουργώντας πρότυπα ελπίδας και απελπισίας , νοητικών προσδοκιών , ερωτικής ελπίδας και απεγνωσμένου πάθους . Αυτή είναι η πεμπτουσία της γοητείας .
Η δύναμη τους δεν ήταν σωματική , αλλά ψυχολογική . Δεν επιβαλλόταν με τη βία και την ισχύ , αλλά ήταν έμμεση και πανούργα . Ήταν η τέλεια στρατηγική αποπλάνησης .
Αυτές οι μεγάλες σαγηνεύτριες έμοιαζαν με στρατηγούς που σχεδίαζαν τη καταστροφή της άμυνας του εχθρού , στη προκειμένη περίπτωση , τον εγωισμό και την έπαρση των ανδρών , με τραγικό πολλές φορές αποτέλεσμα , τη καταρράκωση του ψυχισμού των ανδρών .
Πλέον , στο πλαίσιο της σαγήνης , η γυναίκα δεν ήταν πια ένα παθητικό σεξουαλικό αντικείμενο , αλλά είχε γίνει ένας ενεργητικός παράγοντας .

Από το αντίπαλο δέος , τον ανδρικό πληθυσμό , δεν ασχολούνταν και πολύ με μια τόσο επιπόλαιη τέχνη – έτσι θεωρούσαν - όπως η σαγήνη , εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων , όπως ο Λατίνος ποιητής Οβίδιος και οι μεσαιωνικοί τροβαδούροι .
Τότε , το 17ο αιώνα , επήλθε μια μεγάλη αλλαγή: οι άνδρες ανέπτυξαν ενδιαφέρον για τη σαγήνη , ως έναν τρόπο για να υπερνικήσουν την ερωτική αντίσταση των νεαρών γυναικών . Οι πρώτοι σπουδαίοι αρσενικοί σαγηνευτές , όπως ο Δούκας του Λοζέν και οι διάφοροι Ισπανοί που ενέπνευσαν το θρύλο του Δον Ζουάν , άρχισαν να υιοθετούν τις μεθόδους που παραδοσιακά χρησιμοποιούσαν οι γυναίκες .
Έμαθαν να καταπλήσσουν με την εμφάνισή τους (συχνά ανδρόγυνης φύσης) , να διεγείρουν τη φαντασία και να φέρονται κοκετικά . Επιπλέον , πρόσθεσαν ένα καινούργιο σαγηνευτικό στοιχείο στο παιχνίδι: τη σαγηνευτική γλώσσα , καθώς είχαν ανακαλύψει την αδυναμία των γυναικών στα γλυκόλογα . Αυτές οι δύο μορφές σαγήνης , δηλαδή η θηλυκή χρήση εμφάνισης και η αρσενική χρήση της γλώσσας , συχνά ξεπερνούσαν τα όρια των δύο φύλων: ο Καζανόβα θάμπωνε τις γυναίκες με τη πλουμιστή του ένδυση . Η Νινόν ντε Λανκλό , αντίστοιχα , σαγήνευε τους άντρες με τα λόγια της και την ευφράδεια της .
Την ίδια εποχή που οι άνδρες ανέπτυσσαν τη δική τους εκδοχή της σαγήνης , άλλοι άρχισαν να υιοθετούν αυτή τη περίφημη τέχνη για κοινωνικούς σκοπούς . Καθώς το φεουδαρχικό σύστημα διακυβέρνησης της Ευρώπης κατέρρεε , οι αυλικοί έπρεπε να επιτυγχάνουν τους σκοπούς τους στην αυλή , χωρίς τη χρήση βίας . Ανακάλυψαν τη δύναμη που μπορούσαν να απελευθερώσουν σαγηνεύοντας τους ανώτερους και τους ανταγωνιστές τους μέσω ψυχολογικών παιχνιδιών , γλυκόλογων , λίγης κοκεταρίας , και δημιουργία ανάλογου κλίματος και ατμόσφαιρας . Καθώς ο πολιτισμός εκδημοκρατιζόταν , ηθοποιοί , δανδήδες και καλλιτέχνες άρχισαν να χρησιμοποιούν την τακτική της σαγήνης ως έναν τρόπο για να γοητεύσουν και να κερδίσουν το ακροατήριο τους και το κοινωνικό τους περίγυρο , με στόχο την ανέλιξή τους . Τον 19ο αιώνα διαδραματίστηκε μια μεγάλη αλλαγή: πολιτικοί , όπως ο Ναπολέων , άρχισαν συνειδητά να αντιμετωπίζουν τον εαυτό τους ως σαγηνευτή σε μεγάλη κλίμακα . Αυτοί οι άνδρες εξαρτώνταν από τη τέχνη της σαγηνευτικής ευφράδειας , αλλά διακρίνονταν επίσης και σε αυτά που κάποτε αποτελούσαν γυναικείες στρατηγικές: να σκηνοθετούν λάγνες ατμόσφαιρες , θεατρικά σκηνικά πάθους και να δημιουργούν αισθησιακές και έντονα φορτισμένες καταστάσεις με τη δική τους φυσική παρουσία .
Έμαθαν ότι όλα αυτά είναι η πεμπτουσία του χαρίσματος . Και το ίδιο συμβαίνει και στις μέρες μας . Σαγηνεύοντας τις μάζες μπορούσαν να συσσωρεύσουν τεράστια δύναμη και να ελέγχουν τα πλήθη , προς ίδιον όφελος .
Σήμερα έχουμε φτάσει στο υπέρτατο σημείο της εξέλιξης της σαγήνης . Τώρα περισσότερο από ποτέ , η βία ή η βαναυσότητα κάθε είδους , αποκομίζονται από όλους . Όλοι οι τομείς της κοινωνικής ζωής απαιτούν την ικανότητα να πείθει κάποιος πολυεπίπεδα τους ανθρώπους , με έναν τρόπο που δεν προσβάλει και δεν επιβάλει τίποτα . Απλά , γίνεται οικειοθελώς , αποδεκτό .
Μορφές σαγήνης μπορούν να συναντήσουμε παντού , σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής , με μια μείξη αρσενικών και θηλυκών στρατηγικών , ανάλογα τη περίσταση .
Για παράδειγμα , οι διαφημίσεις υπαινίσσονται με συνέπεια η ήπια πώληση να κυριαρχεί .
Αν θέλουμε να αλλάξουμε τη γνώμη των ανθρώπων – γιατί , η επιρροή της άποψης των άλλων , είναι το ζητούμενο της σαγήνης – πρέπει να δρούμε με λεπτούς και κυρίως ασυνείδητους τρόπους . Σήμερα , καμία πολιτική διαφημιστική εκστρατεία δε μπορεί να λειτουργήσει χωρίς σαγήνη . Από την εποχή του Τζον Φ. Κένεντι , το πρεστίζ των πολιτικών προσωπικοτήτων απαιτεί να έχουν κάποιο βαθμό χαρίσματος , γιατί μια χαρισματική και συναρπαστική παρουσία , τραβά τη προσοχή του ακροατηρίου . Ο κόσμος του κινηματογράφου και των Μ.Μ.Ε. δημιουργούν έναν ολόκληρο γαλαξία σαγηνευτικών αστεριών και εικόνων . Είμαστε εμβαπτισμένοι σε περιβάλλοντα γεμάτα σαγήνη .
Αλλά ακόμα και αν έχουν αλλάξει πολλά , τόσο σε κλίμακα όσο και σε εμβέλεια , η ουσία της σαγήνης παραμένει αμετάβλητη: ποτέ να μην είστε δραστικοί και άμεσοι . Αντίθετα , να χρησιμοποιείται την απόλαυση ως δόλωμα , εκμεταλλευόμενοι τους χείμαρρους συναισθημάτων που προκαλείτε , προκαλώντας επιθυμία , αναστάτωση και αποπροσανατολισμό , παρασύροντας σε ψυχολογική παράδοση .

Οι άνθρωποι γύρω μας προσπαθούν διαρκώς να μας επηρεάσουν , να μας πουν τι να κάνουμε , και εξίσου συχνά τους αγνοούμε , αντιστεκόμενοι στις προσπάθειες τους να μας πείσουν . Υπάρχουν ωστόσο , κάποιες στιγμές στη ζωή μας , που όλοι ενεργούμε διαφορετικά . Οι στιγμές που είμαστε ερωτευμένοι .
Είναι σαν να μας έχουν κάνει μάγια . Ενώ συνήθως , ο νούς μας απασχολείται με δικές μας έγνοιες , τώρα κατακλύζεται με αντίστοιχες σκέψεις και εικόνες του αγαπημένου προσώπου . Γινόμαστε συναισθηματικοί , χάνουμε τον ορθολογισμό μας και δρούμε με τρόπους που , υπό άλλες συνθήκες , θα φάνταζαν ανόητοι . Αν αυτό συνεχιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα , τότε κάτι μέσα μας υποχωρεί: παραδιδόμαστε στη θέληση του αγαπημένου προσώπου και στις επιθυμίες του , με απώτερο σκοπό να το κρατήσουμε κοντά μας .
Οι σαγηνευτές είναι άνθρωποι που κατανοούν τη τρομακτική δύναμη που περικλείεται σε τέτοιες στιγμές παράδοσης , υπό το κράτος του έρωτα . Είναι αναλυτικοί νόες και μελετούν επισταμένα αυτό που συμβαίνει όταν οι άνθρωποι είναι ερωτευμένοι , βγάζοντας τα συμπεράσματά τους για τα ψυχολογικά συστατικά της διαδικασίας . Δηλαδή , τι ακριβώς κεντρίζει τη φαντασία του ερωτικού τους εταίρου και τι τον μαγεύει . Από ένστικτο και μέσω εξάσκησης , τελειοποιούν την τέχνη να κάνουν τους γύρω τους να τους ερωτεύονται . Και , όπως πολύ καλά γνωρίζουν , είναι ασύγκριτα αποτελεσματικότερο να δημιουργείς αγάπη , παρά πόθο .
Ένας άνθρωπος ερωτευμένος , γίνεται συναισθηματικός , υποχωρητικός και ευάλωτος και έτσι παρασύρεται εύκολα . {Η αγγλική λέξη seduction=σαγήνη , προέρχεται από τη λατινική seduco που σημαίνει «οδηγώ κάποιον μακριά»} .
Αντίστοιχα , ένας άνθρωπος που κυριαρχείται από τον πόθο είναι πιο δύσκολο να ελεγχθεί και , μόλις ικανοποιηθεί , μπορεί κάλλιστα να εγκαταλείψει το αντικείμενο του πόθου του .
Οι σαγηνευτές , δεν βιάζονται . Απλά , δημιουργούν θελκτικές καταστάσεις και μέσα σε αυτές περικλείονται οι ίδιοι , συνθέτοντας το κλίμα με τα δεσμά της αγάπης , έτσι ώστε όταν ακολουθήσει η ολοκλήρωση της σχέσης τους με τη σεξουαλική πράξη , να κατορθώσουν να σκλαβώσουν ακόμα περισσότερο το θύμα τους . Ένας ερωτευμένος άνθρωπος , σίγουρα θα παραδοθεί σε κάτι τέτοιο .
Δεν έχει νόημα να προσπαθήσει κανείς να αμφισβητήσει μια τέτοια δύναμη , να φανταστεί πως δεν τον ενδιαφέρει ή να την αποπέμψει ως σατανική και ειδεχθή . Όσο περισσότερο προσπαθήσετε να αντισταθείτε στην έλξη της σαγήνης , τόσο περισσότερο ότι θα υποταγείτε στις προσταγές της . Ο λόγος είναι απλός: τροφοδοτείται η αυτοεκτίμησή μας από την ίδια μας τη θέση ως αντικείμενο προσοχής . Αντλούμε αυτοπεποίθηση , γεγονός που μας κάνει δεκτικούς σε τέτοιου είδους μεθυστικές καταστάσεις .
Αν βρεθείτε στη θέση του σαγηνευτή , μη προσπαθήσετε να μοιράσετε τη ζωή σας σε στιγμές που επιζητείτε να επιβληθείτε με τη δύναμη της γοητείας και σε άλλες που θέλετε να το αποφύγετε . Το μόνο που θα καταφέρετε είναι να μπερδευτείτε και να καταπιεστείτε . Η ερωτική επιθυμία ελλοχεύει κάτω από οποιαδήποτε ανθρώπινη επαφή . Είναι καλύτερα να αφήσετε ελεύθερες τις δυνατότητες σας να ξεδιπλωθούν και με κάθε αποπλάνηση θα κερδίζετε σε εμπειρίες και εξάσκηση . Κάθε κοινωνική ή σεξουαλική αποπλάνηση , κάνει ευκολότερη την επόμενη . Και σιγά σιγά , αυτή η συμπεριφορά , γίνεται τρόπος ζωής καθώς ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι θα έλκονται κοντά σας .

«χρειάζεται μεγαλύτερη ευφυΐα για να κάνει κανείς έρωτα παρά για να διοικήσει ένα στρατό»
Νινόν ντε Λανκλό

«Κανένας άνδρας δεν έχει τη δύναμη να υπερισχύσει της δύναμης μιας γυναίκας»
Μαργαρίτα της Ναβάρας

«Τι είναι καλό ;
Όλα όσα αυξάνουν την αίσθηση της δύναμης , η θέληση να δίνεις δύναμη , η ίδια η δύναμη στον άνδρα .
Τι είναι κακό ;
Όλα όσα απορρέουν από την αδυναμία .
Τι είναι ευτυχία ;
Το συναίσθημα ότι η δύναμη αυξάνεται , ότι υπερνικάς μια αντίσταση»
Φρ. Νίτσε , «ο Αντίχριστος»

«Οτιδήποτε γίνεται για την αγάπη , είναι πέρα από το καλό και το κακό»
Φρ. Νίτσε , «Πέρα από το καλό και το κακό»

«Αν κάποιος , εδώ στη Ρώμη , εν έχει φινέτσα στον έρωτα , αφήστε τον να με δοκιμάσει … να διαβάσει το βιβλίο μου και τα αποτελέσματα είναι εγγυημένα ! … η τεχνική είναι το μυστικό … όλοι τη χρειάζονται … η τεχνική μπορεί να ελέγξει και τον ίδιο τον έρωτα!»
Οβίδιος , «η τέχνη του Έρωτα»

«Αν με τη πρώτη ματιά , ένα κορίτσι δεν προκαλέσει μια τόσο έντονη εντύπωση σε κάποιον ώστε να αφυπνιστεί το ιδανικό του , τότε ίσως η πραγματικότητα να μην είναι ιδιαίτερα επιθυμητή . Αλλά αν συμβεί αυτό , τότε , όσο έμπειρος κι αν είναι κάποιος , θα συγκλονιστεί»
Σερέν Κιρκεγκορ , «το ημερολόγιο ενός διαφθορέα»

«Ένας άντρας μπορεί να γνωρίσει μια γυναίκα και να σοκαριστεί από την ασχήμια της . Σύντομα , αν αυτή είναι φυσική και αυθόρμητη , η έκφρασή της θα τον κάνει να παραβλέψει την ατέλεια των χαρακτηριστικών της . Θα αρχίζει να τη βρίσκει γοητευτική και να σκέπτεται πως μπορεί να αγαπηθεί και αυτή και μια εβδομάδα αργότερα , θα ζεί μέσα στην ελπίδα . Την επόμενη εβδομάδα , ο άντρας θα έχει σβήσει από απόγνωση . Και την εβδομάδα που θα ακολουθήσει , θα έχει τρελαθεί .»
Σταντάλ , «περί Έρωτος»

«Ξέρεις τι είναι γοητεία ;
Ένας τρόπος για να σου απαντούν «ναι» , χωρίς να έχεις κάνει μια σαφή ερώτηση»
Αλμπέρ Καμί

«Οι μάζες ποτέ δεν διψούσαν για την αλήθεια . Απαιτούν ψευδαισθήσεις και δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς αυτές . Πάντα δίνουν προβάδισμα στο «μη πραγματικό» , έναντι του «πραγματικού» . Επηρεάζονται σχεδόν το ίδιο έντονα , από αυτό που είναι ψεύτικο , όσο και απ’ αυτό που είναι αληθινό . Έχουν μια ολοφάνερη τάση να μη ξέχωρίζουν ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο»
Ζιγκ. Φρόϋντ , «Τα Άπαντα» (τόμος 18)
Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011

Ότι πιο διεστραμμένο έχει ειπωθεί!

Ότι πιο διεστραμμένο έχει ειπωθεί!

Από τα πιο σκληρά βίντεο παιδικής και βρεφικής πορνογραφίας που έχει εντοπίσει η αρμόδια υπηρεσία της ΕΛ.ΑΣ. ήταν αυτά που βρέθηκαν στην κατοχή ενός 23χρονου, γιου επιχειρηματία, που συνελήφθη και ήδη το πρωί οδηγήθηκε στον εισαγγελέα. Σε βάρος του ασκήθηκε δίωξη σε βαθμό κακουργήματος, ωστόσο ο ίδιος θα απολογηθεί στον ανακριτή την Δευτέρα, μετά από την προθεσμία που ζήτησε και πήρε.

Η αστυνομία οδηγήθηκε στην σύλληψή του μετά από παγκόσμια ψηφιακή έρευνα στο διαδίκτυο. Ο 23χρονος ήταν διακινητής σκληρού υλικού παιδικής πορνογραφίας με βρέφη ως δύο ετών! Μάλιστα, σε έρευνα στο σπίτι του η αστυνομία βρήκε και κατάσχεσε σχετικό ψηφιακό σε έναν φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή, δύο εξωτερικούς σκληρούς δίσκους και ένα memory stick, τα  οποία  εξετάζονται  για  να  διαπιστωθεί  η  ταυτότητα  των  ανήλικων  που κακοποιούνται  και  εάν αυτά τα εγκλήματα έχουν διαπραχθεί στην Ελλάδα.

Το πιο τραγικό όμως είναι άλλο. Όπως διαπίστωσαν οι αστυνομικοί του Τμήματος Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, ο 23χρονος είχε φτάσει στο σημείο σε φόρουμ του διαδικτύου να υποστηρίζει ότι... θέλει να αποκτήσει κάποια στιγμή παιδιά για να κάνει σεξ μαζί τους. «Λοιπόν, εγώ θα αρχίσω να κάνω σεξ με τα παιδιά μου, όταν κάνω», είχε γράψει σχετικά ο 23χρονος που φέρεται να είχε σχετική δραστηριότητα διακίνησης σκληρού υλικού στο ίντερνετ τουλάχιστον τα τελευταία δύο χρόνια...



πηγή:http://www.madata.gr/epikairotita/social/114256.html

Γιατί να επιτρέπεται να ζουν τέτοιοι μπάσταρδοι ανώμαλοι;Δεν υπάρχει μεγαλύτερη διαστροφή από το να ηδονίζεσαι καθώς βλέπεις ένα βρέφος να υποφέρει..Άραγε ποια δικαιοσύνη και ποινή να τους ταίριαζε;;
Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2011

Η Κατανόηση της Πραγματικής Φύσης των Συναισθημάτων


Η Κατανόηση της Πραγματικής Φύσης
των Συναισθημάτων
Γκέντυν Ρίνποτσε
Aυτοί που εξασκούν την Βατζραγιάνα, τις μυστικές ταντρικές διδασκαλίες, έχουν μια ιερή δέσμευση να μην απορρίπτουν τα συναισθήματα της προσκόλλησης, του θυμού, της άγνοιας, της υπερηφάνειας και της ζήλιας. Ο λόγος που γίνεται αυτό είναι γιατί αν τα απορρίψουν δεν θα είναι ποτέ σε θέση να ανακαλύψουν τη σοφία που έχουν από την φύση τους. Εγκαταλείποντας τα 5 δηλητήρια, εγκαταλείπουμε ταυτοχρόνως κάθε πιθανότητα να συνειδητοποιήσουμε τις πέντε σοφίες, εφόσον δεν πρόκειται ποτέ να βρεθούν πουθενά αλλού εκτός από μέσα στα ίδια τα συναισθήματα.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο όταν ασκούμε την ταντρική πρακτική, πρέπει να δουλεύουμε με τα διάφορα αντικείμενα τα οποία προκαλούν τις συναισθηματικές αντιδράσεις ώστε να βιώσουμε την αντίστοιχη σοφία. Τα ίδια τα αντικείμενα της προσκόλλησης, της εχθρότητας και τα λοιπά, γίνονται τα μέσα απελευθέρωσης από τις συναισθηματικές συγκρούσεις.
Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι αν ένα από τα πέντε δηλητήρια εμφανιστεί στο πνεύμα μας, εμείς πρέπει να στραφούμε κατ’ ευθείαν στην ουσία του μέχρι να καταλάβουμε ότι στην πραγματικότητα δεν έχει καθόλου αληθινή υπόσταση.
Αντίληψη, συναισθήματα
και σοφία
Τα συναισθήματα παρουσιάζονται λόγω των καταστάσεων που δημιουργούνται από το συγχυσμένο πνεύμα μας. Η βασική συνείδησή μας, η οποία βρίσκεται σε κατάσταση άγνοιας την παρούσα στιγμή, προβάλλει τη ιδέα ενός κόσμου που βιώνεται μέσω των πέντε αισθήσεων, των πέντε αισθητήριων οργάνων και της ενεργούς σχέσης τους με τα εξωτερικά αντικείμενα. Λόγω των προγενέστερων συνήθειών μας προβάλλει από τον εαυτό του εικόνες τις οποίες θεωρεί ξέχωρες από το ίδιο. Αυτές τότε γίνονται μορφές οι οποίες συμπεριφέρονται ως αντικείμενα για την όραση, ήχοι οι οποίοι γίνονται αντικείμενα για την ακοή κ.ο.κ. Η παρουσία αυτών των φαινομενικά ανεξαρτήτων αντικειμένων κάνει το πνεύμα να διαταραχθεί, επιτρέποντας την εμφάνιση των συναισθημάτων.
Για παράδειγμα, όταν τα μάτια μας βλέπουν μια μορφή, τα πράγματα δεν σταματούν εκεί αλλά αντιδρούμε άμεσα σ’ αυτήν. Όταν η μορφή αυτή μας αρέσει, αισθανόμαστε έλξη σ’ αυτήν. Αν την βρίσκουμε δυσάρεστη ή αποκρουστική, την απορρίπτουμε και θέλουμε να ξεφύγουμε. Το ίδιο ισχύει για όλες τις αισθητήριες πληροφορίες, οπότε ακούμε, οσφραινόμαστε, γευόμαστε, ή αγγίζουμε κάτι.
Κάθε φορά που τα αισθητήρια όργανα λειτουργούν θα πρέπει να στρεφόμαστε κατευθείαν στην πραγματική ουσία αυτού που συμβαίνει. Βαθμιαία αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε πως το αντικείμενο το οποίο παρατηρούμε είναι στην πραγματικότητα το πνεύμα σε δράση. Τ ο αντικείμενο είναι αδιαχώριστο από το πνεύμα -είναι το ίδιο το πνεύμα και γι’ αυτό δεν υπάρχει η ανάγκη να δημιουργήσουμε τεχνικό δυϊσμό με το να διατηρούμε μια ξεκάθαρη διαφορά μεταξύ του υποκειμένου και του αντικειμένου. Αν κοιτάξουμε την ουσία αυτής της μη δυαδικής κατάστασης -την αληθινή φύση του αντικειμένου και του πνεύματος που το αντιλαμβάνεται, θα ανακαλύψουμε την αληθινή ουσία του ίδιου του πνεύματος.
Αυτή η αντίληψη της αληθινής ουσίας του πνεύματος πραγματοποιείται όταν όλες οι προηγούμενες σκέψεις έχουν φτάσει στο τέλος και η επόμενη σκέψη δεν έχει ακόμα εμφανιστεί. Το πνεύμα ασκείται μέσα στο αυθόρμητο παρόν, στην δική του πραγματικότητα. Είναι το πνεύμα που βλέπει την δική του ουσία και αυτό είναι που αποκαλούμε πρωταρχική σοφία. Ύστερα η παρουσία της πρωταρχικής σοφίας στο πνεύμα εξαλείφει τα συναισθήματα αυτομάτως. Είναι ακριβώς όπως όταν ανάβουμε ένα κερί σ’ ένα σκοτεινό δωμάτιο: μόλις παρουσιαστεί το φως, το σκοτάδι αυτόματα εξαφανίζεται. Όμοια, το απλό γεγονός της ύπαρξης της σοφίας στο πνεύμα χρησιμεύει στην πλήρη απομάκρυνση όλων των συναισθημάτων.
Αν πετύχουμε στον διαλογισμό κατ’ αυτόν τον τρόπο, την στιγμή που θα εντοπίσουμε ένα από τα συναισθήματα στο πνεύμα μας, την ίδια ακριβώς στιγμή θα δούμε την σοφία του και γι’ αυτό θα απελευθερωθούμε από την συναισθηματική του πλευρά. Αυτό είναι γνωστό ως ταυτόχρονη εμφάνιση και απελευθέρωση των συναισθημάτων. Κάθε ένα από τα πέντε δηλητήρια αναγνωρίζονται τότε ως μια από τις πέντε σοφίες.
Αν παρ’ όλο αυτά δεν κατορθώσουμε να διακρίνουμε τη σοφία του γεγονότος που λαμβάνει χώρα στο πνεύμα, μπλέκουμε για ακόμα μια φορά στην δυαδικότητα. Ακολουθούμε την σκέψη, επηρεαζόμαστε απ’ αυτήν και αρχίζουμε να αντιδρούμε στο αντικείμενο, είτε κάνοντάς το αποδεκτό είτε απορρίπτοντάς το, μέχρι το πνεύμα μας να καταληφθεί από σύγχυση και συναισθήματα και να καταλήξουμε στο να πρέπει να βιώσει την οδύνη που επακολουθεί.
Το κείμενο λέει πως εάν εγκαταλείψουμε τα πέντε δηλητήρια, θα είναι αδύνατο να βρούμε οποιοδήποτε είδος σοφίας. Η δραστηριότητα των συναισθημάτων είναι η δραστηριότητα του πνεύματος. Κάθε συναίσθημα που εμφανίζεται δεν είναι τίποτε άλλο παρά μόνο το πνεύμα το ίδιο σε δράση, έτσι εάν απορρίψουμε τα συναισθήματα, να απορρίψουμε ταυτόχρονα και το πνεύμα. Εν τούτοις μόνο μέσω της δραστηριότητάς του θα μπορέσουμε να ανακαλύψουμε την δραστηριότητα της σοφίας, οπότε εάν απορρίψουμε την συναισθηματική δραστηριότητα, απορρίπτουμε ταυτόχρονα την πιθανότητα να συναντήσουμε την δραστηριότητα της σοφίας. Αυτό δεν θα μας οδηγήσει ποτέ στην συνειδητοποίηση της απόλυτης πραγματικότητας του πνεύματος.
Ένα σημείωμα που αξίζει να προσέξουμε
Το να εγκαταλείψουμε τα πέντε ενοχλητικά συναισθήματα σημαίνει να διαλέξουμε έναν λιγότερο άμεσο δρόμο προς την φώτιση. Είναι ο τρόπος που ακολούθησαν οι Σράβακας. Όμως με το να βλέπουμε την αληθινή φύση των συναισθημάτων καθώς και όποτε προκύπτουν δεν είναι ένα εύκολο έργο. Αν απλά επιτρέψουμε στον εαυτό μας να κοιτάξει τα συναισθήματα το ένα μετά το άλλο όπως εμφανίζονται στο πνεύμα μας με τον συνηθισμένο τρόπο, δεν θα διαφέρουμε από πριν, τίποτα δεν θα έχει αλλάξει. Αν στην πραγματικότητα απολαμβάνουμε τα συναισθήματά μας, αν αυξάνουμε εσκεμμένα την δύναμή τους μέχρι να νιώσουμε εντελώς μεθυσμένοι με αυτά, τότε θα φερόμαστε σαν δαιμονισμένοι, με αποτέλεσμα να συσσωρεύουμε κάρμα δαίμονα.
Είναι εξίσου πιθανό να γίνουμε ο τύπος του ανθρώπου ο οποίος υπερηφανεύεται όλο και πιο πολύ για την ικανότητά του να αντιμετωπίζει τα συναισθήματα με το να διακρίνει την αληθινή τους φύση. Παρά το γεγονός ότι η κατανόησή του δεν είναι ανεπτυγμένη στο έπακρο, αυξάνει την δύναμη των συναισθημάτων. Όσο πιο πολύ ενδυναμώνονται αυτά, τόσο πιο μεγάλη γίνεται η υπερηφάνειά του. Και τα πράγματα δεν σταματούν εκεί. Παρόλο που δεν είναι πραγματικά ελεύθερος από την συναισθηματική σύγχυση, ο ίδιος λέει ότι είναι, θέτει τον εαυτό του ως παράδειγμα στους άλλους για το πως θα βιώνουν τα συναισθήματα χωρίς να παρασύρονται απ’ αυτά. Με κίνητρο την μεγάλη υπερηφάνεια, προσπαθεί συνεχώς να βελτιώνει την φήμη του, να αναγνωριστεί σαν κάποιος πολύ σημαντικός, κάποιος πολύ γνωστός για την ικανότητά του, να δουλεύει με τα συναισθήματα. Όλο και περισσότερο εκτός ελέγχου, συνεχώς πιο μπερδεμένος, συσσωρεύει κάρμα το οποίο γίνεται όλο και πιο αρνητικό.

Ένας Βούδας για κάθε συναίσθημα
Αν καταφέρουμε να κοιτάξουμε απευθείας την πραγματικότητα κάθε ενός από τα πέντε δηλητήρια όπως εμφανίζονται, θα αντιληφθούμε πως δεν είναι τίποτε άλλο από τις πέντε σοφίες. Στο δηλητήριο του θυμού και του μίσους, θα αντιληφθούμε την καθρεπτίζουσα σοφία που αντιστοιχεί στον Βούδα Ντόρτζε Σέμπα. Κοιτάζοντας απευθείας την αληθινή φύση της υπερηφάνειας, θα βρούμε τη σοφία της ισότητας και τον Βούδα Ρατνασαμπάβα. Στην φύση της επιθυμίας θα ανακαλύψουμε την διακρίνουσα σοφία και τον Βούδα Αμιτάμπα. Όταν δούμε τη ζήλια, θα αντικρίσουμε την σοφία που πραγματοποιεί τα πάντα και τον Βούδα Αμογκασίντι. Τέλος, όταν δούμε την άγνοια θα βρούμε την σοφία του Νταρμαντάτου που είναι η ίδια η πραγματικότητα και τον Βούδα Βαϊροτσάνα.
Αυτοί οι Βούδες αναλογούν επίσης στις διαφορετικές στοιχειώδεις ενέργειες του σώματος, η κάθε μία από τις οποίες συσχετίζεται με ένα από τα συναισθήματα. Το να βλέπουμε τα συναισθήματα δεν προσκομίζει μόνο την συνειδητοποίηση μιας όψης της σοφίας, αλλά μετασχηματίζει επίσης το αντίστοιχο στοιχείο του σώματος σε έναν από τους πέντε Βούδες.
Ακολουθώντας αυτό τον δρόμο δεν αναζητούμε να εγκαταλείψουμε τα πέντε συναισθήματα, αλλά μόνο να δούμε απευθείας την ουσία τους ή τη πραγματικότητά τους, βάσει των οποίων αυτά μετασχηματίζονται αυτόματα εκεί και τότε στις πέντε σοφίες και να γεννούμε αυθόρμητα το πνεύμα των πέντε Βουδιστικών αρχέτυπων.
Αυτό το είδος άσκησης χρησιμοποιείται απ’ αυτούς που διαλογίζονται σύμφωνα με την παράδοση Μαχαμούντρα ή με την Τζόγκτσεν.
Ένα φάρμακο για όλες τις αρρώστιες
Το να κοιτάξουμε απευθείας την ουσία της φύσης ενός συναισθήματος είναι μια μέθοδος η οποία μπορεί να εφαρμοστεί σε όλες τις περιπτώσεις, ακριβώς όπως μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ένα φάρμακο για να γιατρέψουμε εκατό αρρώστιες.
Ο ασκητής με μεγάλες αποδόσεις θα χρησιμοποιήσει αυτή την μέθοδο ώστε να εξουδετερώσει τα συναισθήματα μόλις κάποιο απ’ αυτά εμφανιστεί στο πνεύμα. Είναι σα να τοποθετεί κάποιος μια πολύ μικρή σπίθα σε ένα σωρό από στεγνό άχυρο: αμέσως αυτό θα πάρει φωτιά και θα καταστραφεί ολοκληρωτικά. Παρ’ όλο που η αρχική σπίθα είναι πολύ μικρή, μπορεί να κάψει οποιαδήποτε ποσότητα από άχυρο. Όμοια, μια μικρή μόνο σπίθα σοφίας μπορεί να κάψει ολοσχερώς όλη την σύγχυση του πνεύματος και τα συναισθήματα που συσχετίζονται μ’ αυτήν, μέχρι που αυτό που θα μείνει στο πνεύμα θα είναι μόνο η απόλυτη πραγματικότητα.
Αυτοί με μέτρια ικανότητα θα χρησιμοποιήσουν αυτή τη μέθοδο ως εξής: Μόλις ανιχνεύσουν την παρουσία ενός συναισθήματος στο πνεύμα όταν διαλογίζονται, θα το αντικρίσουν με γυμνή, επίμονη ματιά. Το συναίσθημα ηρεμεί από μόνο του και χαλαρώνει η κυριαρχία του στο άτομο. Αυτή η διαδικασία λέγεται ότι είναι σαν να αναγνωρίζουμε την μη δυαδικότητα των κυμάτων και του νερού. Πολλά κύματα σε κίνηση, παίρνοντας συνεχώς διαφορετικές μορφές και σχήματα, μπορούν να ειδωθούν στην επιφάνεια του ωκεανού, παρ’ όλα αυτά το περιεχόμενο των κυμάτων είναι απλά το ίδιο το νερό του ωκεανού. Δεν μπορεί να γίνει πραγματική διάκριση μεταξύ των κυμάτων και του νερού. Όμοια, οι πολλές και διάφορες μορφές των συναισθημάτων που εμφανίζονται στο πνεύμα δεν είναι τίποτε άλλο παρά το ίδιο το πνεύμα. Γι’ αυτό και δεν υπάρχει κανένας λόγος να απορρίπτουμε τα συναισθήματα ή να τα θεωρήσουμε ξέχωρα από το πνεύμα. Ο μέσος ασκητής θα είναι σε θέση να το καταλάβει, και βιώνοντας άμεσα το γεγονός ότι τα συναισθήματα είναι απλά το πνεύμα, αυτά θα πρέπει να ηρεμήσουν από μόνα τους.
Ο ασκητής με μέτριες ικανότητες θα είναι σε θέση μέσω αυτής της εξάσκησης να γνωρίζει το συναίσθημα καθώς εμφανίζεται στο πνεύμα. Δεν θα ανακατευτεί ούτε θα παρασυρθεί από κάποιο συναίσθημα, πράγμα που συνήθως συμβαίνει. Είναι όπως με κάποιον τρελό ο οποίος ξαφνικά βρίσκει τα λογικά του, ελεύθερος από την τρέλα του, η κανονική συνείδησή του επιστρέφει. Παρόμοια, μόλις ένα άτομο συνειδητοποιήσει την παρουσία ενός συναισθήματος, εφαρμόζει τη πρακτική που θεωρεί κατάλληλη στην συγκεκριμένη περίπτωση. Το να έχουμε συνείδηση του συναισθήματος, ακόμα και αν η γνώση μας δεν είναι αρκετά ξεκάθαρη ώστε να μας ελευθερώσει τελείως από αυτό, παρέχει το σημείο εκκίνησης για την εφαρμογή άλλων, πιο προσιτών προσεγγίσεων.
Τι είναι συναίσθημα
Είναι σημαντικό να είμαστε ξεκάθαροι για το τι εννοούμε μη την λέξη συναίσθημα. Καθημερινά χρησιμοποιούμε αυτή την λέξη για να περιγράψουμε κάτι που μπορεί να αναγνωρίσει κανείς χωρίς δυσκολία, ένα ξεκάθαρο αίσθημα στο πνεύμα, το οποίο είναι ταυτόχρονα και αντίδραση και κινητήρια δύναμη. Παρ’ όλα αυτά στον Βουδισμό, το συναίσθημα είναι κάτι πολύ παραπάνω απ’ όλα αυτά. Είναι μια πνευματική κατάσταση, η οποία αρχίζει την στιγμή που το πνεύμα λειτουργεί με δυϊστικό τρόπο, πολύ πριν ένας κανονικός άνθρωπος το αντιληφθεί.
Το συναίσθημα είναι η συνηθισμένη προσκόλληση που μας κάνει να κατηγοριοποιούμε αυτόματα τις εμπειρίες μας σύμφωνα με το αν το ‘’Εγώ’’ μας τις βρίσκει ελκυστικές (επιθυμία), αποκρουστικές (θυμός), ή ουδέτερες (άγνοια). Όσο περισσότερη προσκόλληση υπάρχει, τόσο πιο έντονες θα είναι οι αντιδράσει μας, μέχρι να φτάσουμε σε ένα σημείο, στο οποίο αυτές θα περάσουν στο συνειδητό τμήμα του πνεύματος και θα εκδηλωθούν ως εμφανή αισθήματα τα οποία συνήθως αποκαλούνται συναισθήματα.
Στις παραπάνω αντιδράσεις, οι οποίες ονομάζονται τα τρία δηλητήρια, προστίθενται αυτές του να θεωρούμε την δική μας εμπειρία ανώτερη (υπερηφάνεια) και του να κρίνουμε την δική μας θέση σε σχέση με το παρατηρούμενο αντικείμενο (ζήλια), και δίνουν τα πέντε δηλητήρια. Η λέξη δηλητήρια χρησιμοποιείται γιατί αυτές οι αντιδράσεις δηλητηριάζουν το πνεύμα μας και εμποδίζουν την εμφάνιση της έμφυτης σοφίας του.
Διαβάζοντας τις οδηγίες του Τσάγκμε Ρίνποτσε, θα πρέπει να καταλάβουμε προσεκτικά κάθε λέξη για τα πέντε συναισθήματα στην ευρύτερη δυνατή τους έννοια. Αν δεν το κάνουμε αυτό, καθιστούμε αδύνατο για εμάς να καταλάβουμε πραγματικά την όλη σημασία της διδασκαλίας.

Μας είναι δύσκολο να θεωρήσουμε την άγνοια συναίσθημα, αλλά αν το σκεφτούμε προσεκτικά, θα δούμε ότι μπορούμε να επηρεαστούμε από την άγνοια κατά τον ίδιο τρόπο που μπορούμε να επηρεαστούμε από την επιθυμία ή από τον θυμό. Η άγνοια δεν είναι κάτι το ουδέτερο χωρίς επιδράσεις ή επιπτώσεις, αλλά είναι μια κατάσταση του πνεύματος που μας κάνει να αντιδρούμε συγκεκριμένα με κάποιο τρόπο.
Αγνοια έχουμε όταν δεν είμαστε σε θέση να βλέπουμε τα πράγματα έτσι όπως ακριβώς είναι. Αυτό μπορεί να γίνεται συνειδητά, δηλ. να πρόκειται για την αδυναμία μας να αναγνωρίσουμε αυτό που συμβαίνει πράγμα που κάποιες φορές αποκαλούμε αθωότητα, ή για συναισθήματα αδιαφορίας, ή ακόμα για το να μη θέλουμε να γνωρίζουμε. Μπορεί να κυμαίνεται από την γενική σύγχυση για το τι πραγματικά συμβαίνει ως την διαμόρφωση καθαρών αποφάσεων. Υπάρχει ένα συγκεκριμένο στοιχείο προσκόλλησης. Η άγνοια μπορεί να είναι αρκετά βολική (‘’η άγνοια είναι ευδαιμονία...’’). Αν παρατηρήσουμε τους εαυτούς μας σε βάθος θα ανακαλύψουμε αυτή την στάση σε πολλές από τις συμπεριφορές μας. Σύμφωνα με την Βουδιστική άποψη η άγνοια μόνο ευδαιμονία και αθωότητα δεν είναι. Πράγματι, είναι η κύρια αιτία για την οποία υποφέρουμε και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο συμπεριλαμβάνεται στα πέντε δηλητήρια.
Το κείμενο πάνω στο οποίο βασίζεται η διδασκαλία του είναι έργο του Τσάγκμε Ρίνποτσε, ενός πολυμαθούς και πεπειραμένου Λάμα του 17ου αιώνα.
Ο Λάμα Γκέντυν Ρίνποτσε είναι θιβετανικής καταγωγής και ένας απ’ αυτούς που έφυγαν από την χώρα του όταν εισέβαλαν οι Κινέζοι. Γνωστός ως διαλογιστής ο οποίος έμεινε πολλά χρόνια σε απομόνωση και στο Θιβέτ και στην
Ινδια, προσκλήθηκε στην Ντόρντογκν την δεκαετία του ‘70 για να διδάξει διαλογισμό στους ενδιαφερόμενους δυτικούς. Από τότε έχει κάνει την Γαλλία ‘’σπίτι του’’, και ασχολείται με το να καθοδηγεί τους μαθητές του, στις τρίχρονες απομονώσεις, στα εφτά κέντρα στην Auvergne.
Στις 31 Οκτωβρίου του 1997, ο Γκέντυν Ρίνποτσε πέθανε από τις περιπλοκές της μεγάλης ηλικίας στο Λε Μπόστ της Γαλλίας.
BUDDHISM TODAY, Vol.2, 1996
Copyright ©1996 Kamtsang Choling USA

Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή, 5 Ιουνίου 2011

Εγώ φταίω για όλα – Η ένοχη σκέψη


Η ζωή μας είναι γεμάτη από ευθύνες, υποχρεώσεις, κανόνες και προγράμματα. Οι μαρτυρίες των πιο πολλών ανθρώπων δείχνουν, ότι η μεγαλύτερη αγωνία- το άγχος δηλαδή- αφορά την εξουθενωτική προσπάθεια να ευχαριστήσουμε όλους όσους είναι γύρω μας, τα παιδιά μας, τον σύντροφο, τους συγγενείς, τους φίλους ακόμα και τους γείτονες, τους γνωστούς και τους γνωστούς των γνωστών μας. Αν και αυτή η κατάσταση μας φέρνει συναισθήματα αγανάκτησης και θυμού, δεν τολμούμε να την αλλάξουμε, επειδή φοβόμαστε μήπως χάσουμε την αγάπη ή την εκτίμηση, ίσως και τον θαυμασμό του περιβάλλοντός μας.
Η βαθύτερη αιτία, που μας οδηγεί, θέλοντας και μη, σ αυτό τον τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς είναι η ένοχη συνείδηση.
Η ενοχή φέρνει ψυχικό βάρος, αρνητικά συναισθήματα- θυμός, άγχος, – απόλυτη σκέψη, νευρώσεις, μας κάνει να νιώθουμε ράκος ή να σφίγγουμε τα δόντια για να μην καταρρεύσουμε.
Η πηγή της ενοχής βρίσκεται πίσω στην πρώιμη παιδική ηλικία, στον τρόπο, που μεγαλώσαμε, στις ελλειμματικές συναισθηματικές σχέσεις με τους γονείς, και ιδιαίτερα με την μητέρα. Με το πέρασμα του χρόνου, οι εμπειρίες βιώνονται κάτω από το φόβο να μην πάψουν οι άλλοι να μας αγαπούν . Έτσι, σιγά-σιγά, με αυτόν τον προσανατολισμό, δημιουργούνται λανθασμένες σκέψεις και αντιλήψεις.
Η ενοχή και οι μορφές της
Η ενοχή μπορεί να είναι υγιής ή νοσηρή.
Υγιής είναι η ενοχή για κάποιο παράπτωμα, για κάποια ανεπανόρθωτη βλάβη, που προξενήσαμε σε κάποιον. Αν συκοφαντήσαμε, αν από απροσεξία μας γίναμε αιτία ατυχήματος ή αν παραβούμε τους κανόνες μιας συναλλαγής, τότε είναι επόμενο να νιώσουμε την υγιή ενοχή. Αν όμως θεωρούμε υπεύθυνο τον εαυτό μας για όλους και για όλα γύρω μας, για την ευτυχία ή την δυστυχία τους, τότε παίρνουμε υπερβολική υπευθυνότητα – κυριολεκτικά τους κλέβουμε την ευθύνη να φτιάξουν την ζωή τους, όπως την θέλουν.
Σ αυτή την περίπτωση, η ενοχή είναι νοσηρή – τοξική την ονομάζει η Μπορισένκο, με σοβαρό κόστος και επιβάρυνση των σχέσεων: Αυτός, που νιώθει ένοχος κάνει τα πάντα για να διευκολύνει τη ζωή των άλλων, τρέχει συνεχώς. Αυτοί όμως γίνονται ακόρεστοι, δεν ικανοποιούνται με τίποτα, ζητούν, απαιτούν και επικρίνουν. Κάποια στιγμή, ο ένοχος ή αγανακτεί ή αναπτύσσει ψυχοσωματικές ασθένειες, προς μεγάλη έκπληξη του απαιτητικού περιβάλλοντος, που θα προσπαθήσει να χειριστεί την κατάσταση, ενισχύοντας την ενοχή με τέτοιο τρόπο, ώστε να μη χάσει τίποτα από τα κέρδη του.
Νοσηρά, λοιπόν, ένοχος είναι αυτός που νομίζει ότι έχει υποχρέωση να υποστηρίζει το περιβάλλον του και παίρνει 100% την ευθύνη γι αυτό. Έτσι, τις περισσότερες φορές γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης. Στη συζυγική σχέση μοιράζονται οι ρόλοι, με βάση το σενάριο «εσύ δυνατός και υποχρεωμένος – εγώ αδύναμος και τιμωρός».
Η συμπεριφορά του ενοχικού ατόμου
Τι πρέπει να κάνω για να μ αγαπούν; Αυτή είναι η κυρίαρχη σκέψη του ενοχικού ατόμου.
Έτσι:
* Πνίγεται κάτω από το βάρος πολυάριθμων υποχρεώσεων, δεν έχει ποτέ χρόνο για τον εαυτό του.
* Βρίσκεται πάντα σε κατάσταση άγχους, μήπως οι άλλοι πάθουν κάτι, όταν αυτός δεν είναι παρόν.
* Έχει πιστέψει, ότι είναι σπουδαίο έργο στη ζωή του η ανεξάντλητη βοήθεια και συμπαράσταση στους άλλους.
* Απολογείται συνεχώς και εξηγεί με χίλιους τρόπους τους λόγους, που δεν μπορεί να κάνει κάτι.
* Νιώθει συνεχώς ανήσυχος για τον αν κάνει όλα, όσα πρέπει.
* Υποφέρει και ανησυχεί, όταν δυσαρεστεί ή θυμώνει τους άλλους.
* Έχει υπερβολική αγωνία για το πώς τον βλέπουν οι άλλοι.
* Υπόσχεται συνήθως παραπάνω από όσα μπορεί.
Τα συναισθήματα και οι σκέψεις του ενοχικού ατόμου
- «Δεν αξίζω, γι αυτό πρέπει να δώσω πολλά»
- Τα ενοχικά συναισθήματα οδηγούν σε απαξιωτικές σκέψεις για τον εαυτό ή σε μεταμφίεσή τους ( αίσθηση του καθήκοντος και του σκοπού).
- Τα ενοχικά άτομα δεν έχουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, δεν τον θεωρούν καλό και άξιο για αγάπη και εκτίμηση.
- Νιώθουν ντροπή για όλα και συγκρίνονται συνεχώς με τους άλλους, νιώθοντας, συνήθως, μειονεκτικά για τον εαυτό τους ή για τις συνθήκες ζωής τους.
- Έχουν συνεχώς άγχος
- Νιώθουν μοναξιά και σπάνια αφήνονται να κάνουν βαθιές σχέσεις
- Ενθουσιάζονται και απογοητεύονται εύκολα
- Δείχνουν εγωιστές, ενώ, στην πραγματικότητα έχουν συναισθήματα ματαίωσης και αναξιότητας
- Αναπτύσσουν συμπεριφορές απόλυτης σκέψης, τελειοθηρίας και ψυχαναγκασμούς
- Κατηγορούν συνεχώς τον εαυτό τους, κάνοντας αρνητική αυτοκριτική
- Σκέφτονται μόνο όσα δεν κατάφεραν στη ζωή τους και λιγότερο τις επιτυχίες τους
- Αντικαθιστούν το « θέλω» με το « πρέπει»
- Αν και νιώθουν αγανάκτηση δεν λένε εύκολα όχι, περιμένουν οι άλλοι να μη ζητούν υπερβολικά πράγματα
- Διαλύουν εύκολα σχέσεις, επειδή φοβούνται ότι θα εγκαταλειφθούν, λόγω αναξιότητας
- Δίνουν υπερβολική σημασία στο πώς τον βλέπουν οι άλλοι
- Προσπαθούν να αποκτήσουν χρήματα και κοινωνική θέση, σε μια προσπάθεια να κερδίσουν αυτοεκτίμηση και εκτίμηση από το περιβάλλον τους.
- Γίνονται εύκολα θύματα χειρισμού και εκμετάλλευσης από τους άλλους
Συμβουλές αντιμετώπισης της ενοχής
Τα συναισθήματα ενοχής αντιστρατεύονται την ευτυχία, που όλοι επιζητούμε. Οσο πιο ένοχοι αισθανόμαστε τόσο περισσότερο απομακρυνόμαστε από την ευτυχία.
* Αυτοαποδοχή και αυτοεκτίμηση «Έτσι είμαι και μ αρέσω», ακόμα κι αν αυτό δεν αρέσει στους άλλους.
* Να ακουμπήσει τα θέλω και τις επιθυμίες του και να τα σεβαστεί.
* Να αντιμετωπίσει τα καταπιεσμένα συναισθήματα και τα ελλείμματα αγάπης της παιδικής ηλικίας
* Να ξαναδεί τα «πρέπει», χωρίς ντροπή και φόβο απόρριψης
* Να επεξεργασθεί τις αντιλήψεις του, παρατηρώντας ποιες έχουν διαμορφωθεί, σύμφωνα με την ένοχη συνείδηση
Και να μην ξεχνάμε ότι οι κοινωνικές συνήθειες, τα ήθη και τα έθιμα ενθαρρύνουν τον υπερβολικό αλτρουισμό και την ενοχή. Είναι κι αυτός ένας τρόπος άσκησης κοινωνικού ελέγχου, που στοχεύει στην κοινωνική σταθερότητα.
Μαρία Λασσιθιωτάκη Ψυχολόγος
Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Φίμωνε με χαρτοταινία τα παιδιά που είχε αναλάβει να προσέχει ή τα απομόνωνε σε διπλανό δωμάτιο!


Η νεαρή νηπιαγωγός του 2ου Νηπιαγωγείου στους Γαργαλιάνους Μεσσηνίας προκάλεσε αναστάτωση και οργή στους γονείς των παιδιών με την αντιπαιδαγωγική και επικίνδυνη συμπεριφορά της.

Όλα αποκαλύφθηκαν όταν κάποιο από τα άτυχα παιδάκια αποφάσισε να μιλήσει στους γονείς του για την συμπεριφορά της νηπιαγωγού.

Από τα στοιχεία και τις μαρτυρίες που έχουν συγκεντρωθεί, φαίνεται πως εφάρμοζε για καιρό την απαράδεκτη τακτική της ωστόσο τιμωρήθηκε με προσωρινή αργία 15 ημερών.

Παράλληλα, βρίσκεται σε εξέλιξη προκαταρκτική έρευνα και πειθαρχική διαδικασία και η ποινή που θα της επιβληθεί μετά την ολοκλήρωσή τους θα είναι βαρύτατη και παραδειγματική.



Τέτοιου είδους παιδαγωγοί-ΑΘΛΙΟΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΙ-ΤΕΡΑΤΑ,πρέπει να απομακρύνονται από την εργασία τους..Παραδειγματικό για τη συγκεκριμένη νηπιαγωγό θα ήταν να τη φιμώναν και αυτή για κανα 24ωρο σε διπλανο δωμάτιο...να δει πως ένιωθαν τα κακόμοιρα πλασματάκια..
Διαβάστε περισσότερα...

Ποιες ώρες είναι κατάλληλες για σεξ!


Ποιες ώρες είναι πιο ευνοϊκές για ερωτική συνεύρεση και ποιες θα ήταν καλύτερα να το...αποφύγετε;


Πείτε ότι οι συνθήκες να είναι οι κατάλληλες για ερωτικό παιχνίδι. Είστε μόνοι στο σπίτι, έχετε τελειώσει τις υποχρεώσεις σας και ο/η σύντροφος βρίσκεται μια ανάσα μακριά. Έλα όμως που οι ορμόνες δεν συγχρονίζονται και η διέγερση λείπει!

Γιατί σας τα χαλάει το βιολογικό σας ρολόι;
4 π.μ. Η ώρα του καλύτερου σεξ
Αν παραβλέψετε την περασμένη ώρα και το απρόβλεπτο σκηνικό, τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για το καλύτερο σεξ. Οι γυναικείες ορμόνες πραγματικά βράζουν εκείνη την ώρα, όπως επισημαίνουν οι ειδικοί του ανθρώπινου βιολογικού ρολογιού. Αν αφήσετε τον εαυτό σας ελεύθερο, θα νιώσετε πιο ερεθισμένοι από κάθε άλλη φορά μέσα στη διάρκεια του 24ώρου. Μετά βέβαια, δεν αποκλείεται να σέρνεστε όλη την υπόλοιπη ημέρα από την εξάντληση, αλλά πραγματικά αξίζει τον κόπο.
7 π.μ. Η ώρα του ερεθισμού
Έχετε κλείσει το ξυπνητήρι και θα έπρεπε ήδη να βρίσκεστε στο μπάνιο. Όχι όμως τώρα που υπάρχει μια εντυπωσιακή διέγερση. Τα επίπεδα της τεστοστερόνης στον άνδρα είναι κατά 15% ψηλότερα από κάθε άλλη στιγμή, ενώ και οι ορμόνες της γυναίκας εξακολουθούν να βρίσκονται σε υψηλά επίπεδα.
8 π.μ. Η ώρα του ιεραποστολικού
Αυτή είναι η πιο δύσκολη στιγμή της μέρας σε ό,τι αφορά την ευελιξία σας. Μην παίζετε με το σώμα σας. Ξαπλώστε αναπαυτικά και απολαύστε το. Μακριά από το κάμα σούτρα στις 8 το πρωί!
12 μ.μ. Η ώρα για να κλείσετε ραντεβού
Ίσως τελευταία να έχετε περάσει κάποια περίοδο μοναξιάς, μα τώρα υπάρχει ένας νέος άντρας στον ορίζοντα. Είναι έτοιμος να οριζοντιωθεί μαζί σας – εσείς όμως; Αποφασίστε εδώ και τώρα, υποστηρίζουν οι ειδικοί. Και αυτό επειδή στις 12 το μεσημέρι, η κριτική σας ικανότητα είναι πιο ισορροπημένη από οποιαδήποτε άλλη στιγμή της μέρας.
12.30 μ.μ. Η ώρα για καφέ
Ποιος λογικός άνθρωπος σκέφτεται το σεξ στις 12.30 το μεσημέρι; Για όνομα του Θεού, είναι ώρα για ένα καλό σνακ και όχι για σεξ. Τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα πέφτουν κατακόρυφα πριν από το γεύμα, λένε οι διατροφολόγοι, και καθώς η γλυκόζη που φτάνει στον εγκέφαλό σας είναι μειωμένη, το πιθανότερο είναι να αρνηθείτε. Δεν είναι αυτή η κατάλληλη στιγμή για ερωτικό παραλήρημα.
5.30 μ.μ. Η ώρα για σεξ επιδόσεων
Μπορεί η μέρα σας να μην πήγε τόσο καλά όσο είχατε σχεδιάσει. Τι καλύτερο λοιπόν από μια μαραθώνια ερωτική συνεδρία; Όπως το ’φερε η τύχη, οι αντοχές σας βρίσκονται στο ζενίθ. Αμερικανικές έρευνες αποκαλύπτουν ότι αυτή την ώρα η θερμοκρασία του σώματός σας βρίσκεται στο ψηλότερο σημείο και οι μύες σας είναι περισσότερο εύκαμπτοι. Αυτή την ώρα, η φυσική σας κατάσταση βρίσκεται στο απόγειο των δυνατοτήτων της.
10 μ.μ. Η ώρα για ηρεμία
Ο εκφωνητής των ειδήσεων έχει ήδη αναμεταδώσει όλα τα γεγονότα της ημέρας. Στην πραγματικότητα, είναι η πιο βολική ώρα για να κάνετε σεξ. Δυστυχώς όμως, για τη γυναίκα, τα επίπεδα των ορμονών και η θερμοκρασία του σώματος αυτή την ώρα μειώνονται και αυτό τις κάνει να νιώθουν κουρασμένες και να διεγείρονται δύσκολα.
00 μ.-4 π.μ. Η ώρα για συναίσθημα
Η αλήθεια είναι πώς πολλοί άνθρωποι αυτή την ώρα εμπνέονται να λειτουργούν και να εκφράζονται ερωτικά. Η διάθεση όμως οφείλεται περισσότερο σε συναισθηματικούς λόγους παρά σε βιολογικούς. Το βιολογικό-ορμονικό μας ρολόι αυτή την ώρα χρειάζεται πάνω από όλα τον ύπνο. Είναι οι ώρες που οι ορμόνες ανασυντάσσουν τις δυνάμεις τους και βάζουν σε τάξη τη λειτουργία τους. Μην τους το στερείτε λοιπόν.

Πάντως ότι και να λένε οι ώρες αν είσαι ανέραστος είσαι ανέραστος και δεν σου φταίνε οι ώρες..Τον τελευταίο καιρό μαυτά που γίνονται θα μας πειράζουν όλες οι ώρες..
Διαβάστε περισσότερα...